DOM SŁOWA POLSKIEGO

Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” (ZG „DSP”), największe zakłady poligraficzne w czasach PRL, zostały zaprojektowane przez Kazimierza Marczewskiego. Budowę kompleksu na działce o powierzchni ok. 5 ha, zlokalizowanej w Warszawie pomiędzy ulicami Towarową, Pańską, Miedzianą i Srebrną, ukończono w 1950 roku. ZG „DSP” były przygotowane do produkcji we wszystkich podstawowych technologiach poligraficznych wykonywanych drukiem wklęsłym, offsetowym i wypukłym na papierach zwojowych i arkuszowych. Z uwagi na posiadany potencjał produkcyjny i jakość produktów, warszawski kompleks można było uznać za zakład o światowych standardach. W połowie lat 70. w Zakładach Graficznych „Dom Słowa Polskiego” drukowano około 27 milionów egzemplarzy książek, 510 milionów egzemplarzy gazet i 195 milionów egzemplarzy czasopism rocznie. Drukowano tam m.in. gazety: „Trybunę Ludu”, „Kurier Polski”, „Sztandar Młodych”, „Żołnierza Wolności”, „Młodego Technika”, „Płomyczek” i „Świerszczyk” oraz książki, albumy i encyklopedie m.in. „Wielką Encyklopedię Powszechną PWN” oraz „Małą encyklopedię powszechną PWN” (pierwszą w Polsce encyklopedię wielobarwną). W 1989 w DSP była drukowana „Gazeta Wyborcza”. W sierpniu 2007 roku przedsiębiorstwo państwowe Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” przekształcone zostało w spółkę akcyjną – Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” S.A. Powstały podmiot nie odgrywał już znaczącej roli na krajowym rynku poligraficznym. W kwietniu 2010 roku właściciel postawił Spółkę w stan likwidacji, a w maju 2014 roku, działkę przy Miedzianej 11 wylicytował inwestor, Griffin Group.